Muhalefetin “Konforlu” Sessizliği
10 Nisan günü Zonguldak önemli bir buluşmaya ev sahipliği yaptı.
LAİK, DEMOKRATİK, BAĞIMSIZ TÜRKİYE İÇİN ÇIKIŞ YOLLARI BULUŞMALARI başlıklı buluşmaya Cumhuriyet Halk Partisi Grup Başkan Vekili Gökhan Günaydın, Sol Parti MYK Üyesi Bülent Forta ve yine Sol Parti Sözcüsü İsmail Hakkı Tombul katılmıştı.
Siyasetin Dar Odaları ve Değişmeyen Zihniyet
Programda çok sayıda CHP üyesinin söz alıp düşüncelerini paylaştığını gördük. Ancak; konuşmaların geneline bakıldığında Karadeniz Ereğli siyasetinin, CHP 38. Dönem İlçe Başkanı Ali Kocamanoğlu’nun son çıkışıyla sarsıldığına şahit olduk. Kocamanoğlu’nun sözleri, aslında Karadeniz Ereğli yerelinden yükselen ama tüm ülkeyi ilgilendiren bir "siyasetsizlik" röntgeni. Kocamanoğlu, konuşmasında hem kendi örgütüne hem de muhalefetin genel ataletine "zehir zemberek" bir ayna tuttu. Bu panelin duyurusunun günler öncesinden yapılması gerekmesine rağmen son gün bile insanların salona davet edilmemesine dikkat çekti.
Peki bu durum gerektiği kadar yadırgandı mı dersiniz?
***
Sol Parti’nin düzenlediği panelde ortaya çıkan tablo, sadece bir "duyuru eksikliği" değil, muhalefetin içine hapsolduğu o meşhur "dar alan siyasetinin" bir itirafı gibiydi. Kocamanoğlu’nun "Az olsun, bizim olsun mantığından kurtulmalıyız" sözü, aslında yıllardır değişmeyen bir hastalığın teşhisi.
Sahi, neden "az" olanla yetiniyoruz? Neden daha fazla insana ulaşmak, salonları taşımak, fikirleri çarpıştırmak yerine kendi küçük kalemizde oturmayı tercih ediyoruz?
Bu zihniyet, partiyi büyütmek yerine koltuğu korumayı, toplumu örgütlemek yerine küçük bir çevreyle "ikizler liginde" top koşturmayı tercih eder.
________________________________________
Duyuru Yapmamak Kimin Tercihi?
Zonguldak İl Örgütü’nün üyelerine haber verdiği bir etkinliği, Ereğli İlçe Örgütü neden sessizlikle geçiştirir? Bu bir unutkanlık mıdır, yoksa bilinçli bir mesafe mi? Siyaset, toplumu bir araya getirme sanatıdır; toplumdan bilgi kaçırma sanatı değil. Medyanın ve sosyal mecraların tek sesli hale geldiği bir düzende, partinin en büyük görevi o köprüleri kurmaktır. Eğer örgüt, kendi içinde bile iletişimi koparıyorsa, sokağa nasıl seslenecektir?
Salonlardaki Büyük Sessizlik
Kocamanoğlu’nun en sarsıcı tespiti ise paneldeki sessizlikti. Koca salonda CHP Grup Başkanvekili Gökhan Günaydın’a soru soran tek isim kendisi oldu. Bu durum, muhalefet cephesindeki entelektüel yorgunluğu ve merak kaybını gözler önüne sermeye yetiyor. Zira okumuyoruz, sormuyoruz, tartışmıyoruz. Eğer soru sormuyorsak, mevcut durumdan memnunuz demektir. Ancak halkın hali ortadayken, muhalefet kadrolarının bu denli "kabullenmiş" bir sessizliğe bürünmesi kabul edilemez. Kocamanoğlu’nun da belirttiği gibi; bu bir "kendini ön plana çıkarma" meselesi değil, partinin dünya görüşünü halka ulaştırma çabasıdır.
***
Biz kime, neyi vaat ediyoruz? Sadece alkışlayan ve izleyen bir kitle, toplumsal muhalefeti nasıl kuracak?
________________________________________
Başarı Algısı ve Gerçekler
CHP genelinde yeni yönetimlerin beklenen başarıyı henüz yakalayamadığına dair oluşan algı, sokaktaki vatandaşın dilinde. Siyaset bir sonuç alma işi. "Biz seçildik, işimiz bitti" mantığıyla ne yerelde ne de genelde yol alınabilir.
Gökhan Günaydın’ın panelde müjdelediği; milletvekilleri kontrolünde başlayacak olan o "aktif eylemlilik süreci", belki de bu ataleti kırmak için son şanstır. Artık Cumhurbaşkanlığı ofisleri üzerinden yürütülecek daha sert ve görünür bir muhalefet dönemine giriyoruz.
Sonuç olarak; Ali Kocamanoğlu’nun bu açıklamaları, birilerini rahatsız etmiş olabilir. Ancak gerçeklerle yüzleşmekten korkanlar, seçim sabahları hüsrana uğramaya mahkumdur. Ereğli’de siyaset, kapalı kapılar ardında değil, sorularla ve eylemlerle sokağa inmek zorundadır. Aksi halde "az olsun, bizim olsun" diyenler, günün sonunda o "azı" bile bulamayabilirler.
Artık bu dar kadroculuktan ve "küçük olsun, benim kontrolümde olsun" sığlığından çıkılmak zorundadır. Aksi halde, atılan her geri adım, toplumsal muhalefetin hanesine kocaman bir "kayıp" olarak yazılmaya devam edecektir.